Orange Bay en rustdag

25 en 26 augustus 2023

Op 25 augustus gingen we met de boot naar Orange Bay. Eerlijk gezegd zat ik er wel wat tegenop, omdat ik de vorige keer meer over de railing vissen heb gevoerd dan dat ik iets van de tocht mee heb gekregen. Man wat voelde ik mij toen beroerd! Aangezien het nog steeds flink waait was ik bang dat de zee weer ruw zou zijn. Maar goed met volle goede moed en een beetje tegenzin zijn we wel gegaan...pilletjes tegen wagenziekte erin en gaan. We werden om 8 uur opgehaald met een zwarte auto/busje die net buiten het hotel voor ons klaar stond. We kwamen aanlopen en er zaten al 3 mensen in de auto.....eeeuuuhhmm meneer de chauffeur...gaat dit wel passen? Ja hoor ga maar zitten, geen probleem het is maar 10 minuten rijden. Net als de verkeersregels hier gaat het met aantal personen in een auto en het dragen van een gordel hier ook iets anders dan bij ons! Met totaal 9 man in een auto waar er 8 in kunnen gingen we opweg naar de kust. Het waren inderdaad 10 Egyptische minuten, want met zo'n kleine 20 minuten rijden waren we er....of het voelde als 20...ik weet het niet meer precies 🙈. Toen de chauffeur meldde dat we er waren zagen we alleen maar muren...geen zee. Huh zijn we er? Ja we zijn er, loop maar mee. We gingen maar een muur waar Diving met een dolfijn op stond. Het zal wel vlakbij de zee zijn. Toen we de poort doorliepen zagen we de zee en een hele hoop boten liggen, onze chauffeur loog dus niet. We liepen richting de steiger waar iemand Holland riep en wij volmondig ja riepen. Alle Nederlanders werden verzameld, want wij hadden allemaal geboekt bij Dutch Guide Hurghada. Dit hebben we gedaan, zodat de kinderen zich ook verstaanbaar kunnen maken zonder dat ik de hele dag als Google Translate moet functioneren. We moesten even op de steiger wachten, want onze boot was aan het aanmeren. Ondertussen zag ik doe de boten heen en weer gingen en kreeg ik het vermoeden dat ik binnen een half uur over de railing zou hangen, maar we proberen het gewoon. Nadat onze boot klaar was om ons te ontvangen werd er een loopplank neergelegd. We moesten over de plank lopen.....mijn evenwicht is niet zo best, zachtjes gezegd, maar wilde de kinderen niet bang maken. Mikayla liep voor mij en ik gaf haar hand aan iemand die hielp op de kant en ze liep zonder problemen over de plank. Op de boot stond ook iemand om je hand over te nemen en je op de boot te helpen. Ik deed net of er niets aan de hand was en ging ervoor! Gelukkig ging het mij goed af! Nu de boottocht nog 🙈. We moesten onze slippers in de kast zetten en werden naar boven verwezen. Daar ben ik aan de zijkant gaan zitten zodat ik zicht had naar voren. Het duurde even voordat we gingen varen, maar tot die tijd voelde ik mij redelijk (door de dag ervoor voelde ik mij nog steeds geen 100%). Hij legde uit dat we 3x gingen stoppen om te snorkelen/duiken en dat we bij 1 stop wateractiviteiten gingen doen en uiteraard gingen we aan land bij Orange Bay. De zee was best ruw, maar de boot was groot dus ik had tot nu toe weinig last. Alleen toen kwam Roswitha naar mij toe van mama ik voel mij niet zo lekker. Dus ook haar maar een pilletje gegeven en ik heb haar daarna niet meer gehoord erover. Na een half uurtje varen voelde ik mij nog steeds goed, dus had ik goede hoop en was behoorlijk opgelucht! We gingen stoppen zodat er gesnorkeld/gedoken kon worden. Roswitha zette haar duikmasker op, flippers aan, GoPro en papa mee en gaan. Na zo'n 20 minuten gingen we weer verder varen. Ondertussen hadden de heren van de boot de sfeer er goed in en werd er beneden gedanst. Ook hadden ze door dat Dijon ook wat moves kent, dus die showde van alles en ze vonden het prachtig! Na zo'n 15 minuten varen kwamen we bij de 2e snorkelplek aan en ook hier ging Roswitha samen met papa te water. Ik was bang dat de boot en het snorkelen (ervaring met paar dagen terug) mij alsnog over de railing zou doen hangen. Na een mooie 2e duik werd ons verteld dat het eten klaar stond. Het was rond 13 uur, dus we hadden wel trek. Ze hadden van alles voor ons gemaakt. Rijst, spaghetti, aardappelen, soort gehaktstaaf, kipschnitzel en allerlei salades. Iedereen heeft heerlijk gegeten en daarna gingen we boven weer van het uitzicht genieten, want wat is het toch mooi! Het was nog een stukje varen en toen kwamen we bij Orange Bay aan en man o man wat is het toeristisch 😂 Ze stonden in het water, in de rij om de beroemde foto op de schommels te maken. We werden naar onze plaats begeleid, heerlijk allemaal zitzakken onder een afdak van palmbladeren. We verbleven 2 uur op het eiland. Na wat zwemmen en wat drinken ben ik op een zitzak geplofd en heb ik even heerlijk ontspannen/even m'n ogen dicht gedaan. Ook hebben ze (ik wilde niet) wat watermeloen gegeten. Daarna ben ik met de meiden naar de beroemde schommel gegaan, want nu stond er geen rij en hebben we wat foto's kunnen maken. Toen was het alweer tijd om te verzamelen en terug te gaan naar de boot. Bij het instappen op de boot werden onze voeten schoon gespoten en gingen de slippers weer de kast in. Er stond drinken en 3 schalen met fruit voor ons klaar. Na wat gedronken en gegeten te hebben hadden we de laatste stop. De banaan en de bank voor achter de boot kwam tevoorschijn en er verscheen een speedboot. Iedereen die wilde werd voorzien van een zwemvest en werden per groepjes naar het achterdek geroepen. Ze gingen eerst de banaan op en vervolgens de bank op. Het waren geen lange rondes maar aan de gezichten te zien was het wel heel erg leuk! Nadat iedereen z'n rondes had gehad gingen de mannen van de boot ook even. Dat wist de bestuurder van de speedboot en hij gaf even extra gas zodat de bank om klapte. Iedereen stond uiteraard te kijken en te klappen. Nadat de heren weer aan boord geklommen waren vervolgde we onze weg naar de kust. Het zou eigenlijk tot 16 uur zijn maar uiteindelijk gingen we pas om 18uur ons laatste stuk naar de kust varen. Het was mooi om meegemaakt te hebben, te genieten van het uitzicht en een keer niet over de railing te hangen 😂😬 Nadat we van de boot af kwamen, onze chauffeur gevonden hadden en nu met z'n 5en in een 8 persoons auto zaten, gingen we weer richting ons hotel Titanic Beach. Bij aankomst was het snel even omkleden en daarna gingen we aan het diner. We waren allemaal moe van alle indrukken dat we na het eten zijn gaan douchen en gaan slapen.

De volgende dag hebben we het rustig aan gedaan en zijn we lekker wezen zwemmen. Hebben we ook wat te snacken gehaald voor Roswitha en Wilfred voor de reis naar Luxor. Mikayla heeft haar haren mooi laten invlechten. Roswitha vond dit bij haar zelf niet mooi en zei dat gelukkig op tijd. Voor haar hebben we maandag een afspraak staan om haar nagels te laten doen. 

Ik ben heel benieuwd naar de verhalen over Luxor die we te horen gaan krijgen!

Tot snel! XxX van ons.